21 بهمن ماه  1359

سالروز شهادت اولین شهید شهرستان نایین

شهید نعمت الله پوربافرانی

را گرامی می داریم.

شهید نعمت الله پوربافرانی فرزند حسن در تاریخ 6/12/1335 در خانواده ای مذهبی و زحمتکش در بافران دیده به جهان گشود و دوره تحصیلی ابتدایی را در بافران پشت سر گذاشت و در سن سربازی به خدمت سربازی رفت و در همان دوران به جبهه اعزام شد و مدال «اولین شهید جنگ تحمیلی از شهرستان نایین» را بر سینه آویخت و در 21 بهمن ماه سال 1359 در جبهه جنوب، در تپه الله اکبر بوسه بر خاک پای معلم شهادت و ایثار، حضرت حسین بن علی (ع) زد و به فیض شهادت نایل و نامش در شمار یاران حقیقی آقا امام زمان(عج) و سربازان راستین پیر جماران ثبت شد.

یادش گرامی و راهش پر رهرو باد. کانون فرهنگی باقرالعلوم (ع) مسجد جامع بافران

باسمه تعالی

با تعظيم به مشيت الهي بدین وسیله به اطلاع می رساندمراسم سالگرد (اسفند ملتی) عزيزاني كه از اول اسفند ملتی 87  تا کنون در بافران به ديدار معبود شتافته اند روز جمعه 25/11/87 از ساعت 8 صبح الی 12 در بافران برگزار می گردد.

در ضمن به اطلاع خانواده های این عزیزان می رساند محل برگزاری مراسم را به واحد تابلو تفت و تاج گل انجمن خیریه فاطمه الزهرا(سلام الله علیها) مستقر در مسجد جامع بافران اطلاع دهید تا در اطلاعیه مشترک درج گردد.

همچنین به اطلاع  بافرانی های مقیم سراسر کشور می رساند؛ چنانچه مایل به برگزاری مراسم سالگرد عزیزان خود که طی یک سال گذشته فوت کرده اند می باشند، محل برگزاری مراسم را به واحد تابلو تفت و تاج گل انجمن خیریه فاطمه الزهرا(سلام الله علیها) مستقر در مسجد جامع بافران اطلاع دهند.

(مراسم مذکور در صورت نداشتن مشکل مکانی حتی المقدور در منازل عزیزان متوفی و یا بستگان ایشان برگزار گردد.)

با عرض تسلیت

واحد تابلو تفت و تاج گل

 انجمن خیریه فاطمه الزهرا(س) بافران

 دفتر مركزي : نايين - خيابان 12 بهمن - نبش كوچه شماره 3            تلفن :  2258277

واحد تابلوتفت وتاج گل : بافران - ميدان نماز - خيابان مسجد جامع            تلفن :  2242488

شماره حساب كمك ها ي مردمي 1902  بانك صادرات شعبه شهيد صمدي نايين

سایت اینترنتی نایین نیوز(www.NaeinNews.ir) به مناسبت سي امين سال پيروزي انقلاب اسلامي برگزار مي‏كند:

مسابقه بزرگ
سه دهه صلابت و پایداری

جوايز بي سابقه مسابقه:
30عدد سكه طلا به 30نفر.
30جلد كتاب نفيس به 30نفر.
30عدد چراغ مطالعه به 30نفر. (ويژه دانش آموزان)
14 عدد لوازم ورزشي به 14نفر.
30 عدد سی دی ترتیل قرآن به 30نفر.
30 ساعت اينترنت رایگان به 3نفر.
30 جلد نشريات فرهنگي به 30نفر.
3x30 بليط استخر و....

جواب در قسمت ادامه مطلب:

ادامه مطلب

ادامه مطلب

« یا باب الحوائج، یا موسي بن جعفر »

قَالَ مُوسَی بنِ جَعفَرِالکَاظِم (عَلَیهِمَاالسَّلامِ):سَألتهُ عَنِ الیَقینِ؟ فَقَالَ(عَلَیهِ السَّلامِ): یَتَوَکَّلُ عَلَی الله،
وَ یُسلِمُ لله، وَ یَرضی بِقَضَاءِ الله، وَ یُفَوِّضُ اِلي الله.

گوید اورا ازیقین پرسیدم؛امام موسی بن جعفر الکاظم(علیه السلام) فرمود:توکل کند برخدا، پذیرش دارد از خدا، و رضا دهد بقضای خدا، و واگذارد کار خود را به خدا. ^(۱)

ادامه مطلب

«ألسَّلامُعَلَيکَيامُوسَيبنَجَعفَرٍ» *یَااَبَاالحَسَنِ یَا مُوسَی بنَ جَعـفَرٍ، اَیُّهَا الکـاظِـمُ یَابنَ* *رَسُولِ اللهِ، یَا حُجَّةَ اللهِ عَلَی خَلقَهِ،یَا سَیِّـدنَا* *وَ مَـولَنا اِنَّـا تَوَجَّـهنا وَ اسـتَشـفَعـنَا وَ* *تَوَسَّـلنَا بِکَ اِلَی اللهِ،وَ قَـدَّمناکَ* *بَینَ یَدَي حَاجاتِنا،یَاوَجیهاً* *عِندَاللهِ،اِشـفـَع لَنا* *عِـنـدَاللهِ.* ***********************  حضرت موسى بن جعفر، امام کاظم(عليهما السلام) فرمودند: به خدا قسم است كه نازل مى شود مـعونه به قدر مؤنه؛ و نازل مى شود صبر به قدر مـصيبت؛ و كسى كه ميانه روى كـند و قـناعت نمايد نـعمـت بر او بماند وكسیكه تبذيرو اسراف كند نعمت از او زايل گردد؛ و ادا كردن امانت و راستى در گـفتـار، روزى بياورد، و خـيانـت و دروغ فـقـر و نفاق آورد، و هرگاه خدا خواهد كه به مورچه شرّى برسد براى او دو بال بروياند آنگاه مورچه بپرد و مرغ هوا او را بخورد. (۱)  (۱) (بحارالانوار) 75/327.

ادامه مطلب

«ألسَّلامُ عَلَیکِ یَارُقَیِّة بِنتُ الحُسَینِ(س)»

پنجم ماه صفر،شهادت مظلومانه و جانسوز سه ساله دشت کـربلاء
نازدانه حضرت سیدالشهداء(علیه السلام)،عمه شیرین زبان
حضرت صاحب الزمان(علیه السلام)، حضرت رقیه
بنت الحسین(علیهماالسلام) در خرابه شام
را محضر مقدس و نورانی حضرت مـهـدی(عجل
الله تـعـالی فـرجـه الشریف) و تـمامی دوسـتداران و مـحبان آن
بی بی مـکـرمه و مـعـظمـه، تـسـلیت و تعـزیت عـرض می نمـاییم. 

ادامه مطلب

«ألسَّلاَمُ عَلَیکَ یَا بَاقِرُالعُلوُمِ»

ولادت با سعادت پنجمین پیشوای شیعیان، « بـاقـرالـعـلـوم » ، حضرت امام محمد باقر(علیه السلام) را به پیشگاه مقدس و منور قطب عالم امکان، حضرت حجة بن الحسن العسکری(عجل الله تعالی فرجه الشریف) و تمامی شیعیان و محبان آن حضرت، تبریک و تهنیت عرض می نمائیم. 

*************************

قـالَ الـبـاقـِرُ(عَـلَیهِ السَّلام): ألـکَـمـالُ کُـلُّ الـکَـمـال الـتـّفـقـّه فـي الـدّیـن،
وَ الـصّـَبـرُ عَـلَی الـنـّائـبة، وَ تـَقـدیـرُ الـمَعـیشَة.

ادامه مطلب

ولادت باسعادت پنجمین پیشوای شیعیان حضرت امام محمدباقر"ع"رابه پیشگاه مقدس آقاامام زمان"عج"وتمامی شیعیان ودوستداران آنحضرت تبریک وتهنیت عرض می نماییم.

 پنجمین راهـــبر دیـن رسـول خاتم

                باقرآل محمد"ص"گوهرفضل وکمال

صد ف حکمت ودریای علوم متعال

"یـاصـاحــب الــزّمـان عــجــّل ظــهـورک"

ادامه مطلب

درگذشت مرحومه مغفوره حاجیه خانم معصومه پوربافرانی همسر آقای حاج علی امامی را به خانواده آن مرحوم و سایر بستگان تسلیت می گوییم.

به همین مناسبت مراسم سومین روز درگذشت آن مرحوم روز دو شنبه  ۷/۱۱/۸۷ از ساعت ۹ الی ۱۱ صبح در مسجد گلزار شهدای بافران برگزار می گردد.

عزيزان متوفی امسال در بافران

** مـضـطـر و دلـخـسـته و زار و حزین **
                            ** بـر جـگر دارم شـــرار زهــــر کـیــن **
          ** مــی کـــشـم از درد پـا روی زمــیــن **
                            ** گـشتــه در ایـن لحـظه های واپـسین **
          ** اشـک چـشـم و خـون لبـهایـم اجـیـر **

   ** بر دلم،شور و نوای کربلاست ... أشهد من،روضه های کربلاست **

          ** کـاش زیـر تــیــر و تــیـغ و نـیــزه ها **
                            ** میزدم در خاک و در خـون دست و پا **
          ** بی کــفـن می شـد سـرم از تـن جــدا **
                             ** رو نـمـی کــردم ولــی از کــــربــلاء **
          ** بـا عــــدو تـا کـــوفــه و شــام بــلاء **

   ** بر دلم،شور و نوای کربلاست ... أشهد من،روضه های کربلاست **

           ** بـعـد مـرگـم،کـاش گـردد غــسـل من **
                             ** مثل زهــراء^(س)، نیمه شب با پیرُهن **
          ** تـا نـبـیـنـد هــیـچ کـس، دارم بـه تــن **
                             ** با گـذشـت ایـن چـهـل ســال از مِحَن **
           ** جای زخـم و کـُنـد و زنـجیر و رسـن **

   ** بر دلم،شور و نوای کربلاست ... أشهد من،روضه های کربلاست **

           ** حـک شود ای کاش بر قـبرم ز سوز **
                             ** که خـجـل هـستم مـن از عـمّه هنوز **

   ** بر دلم،شور و نوای کربلاست ... أشهد من،روضه های کربلاست **

ادامه مطلب

^{«دربيانمبارزتحضرتابىعبداللّهالحسين(علیهالسّلام) وشهادتآنمظلوم»}

^{از بعضى ارباب مَقاتل نقل است كه چون حضرت سيّدالشهداء(عليه السّلام) نظر كرد هفتاد و دو تن از ياران و اهل بيت خود را شهيد و كشته بر روى زمين ديد عازم جهاد گرديد، پس به جهت وداع زنها رو به خيمه كرد و پردگيان سرادق عصمت را طلبيد و ندا كرد: اى سكينه ، اى فاطمه ، اى زينب ، اى امّ كلثوم !
 «عَلَيْكُنَّ مِنّى السَّلامُ» 
پس حضرت سكينه(علیهاالسّلام) عرض كرد: يا اَبَة !اسْتَسْلَمْتَ لِلْموْتِ؟ اى پدر! آيا تن به مرگ داده اى ؟ فرمود: چگونه تن به مرگ ندهد كسى كه ياور و معينى ندارد! عرض كرد: ما را به حرم جدّمان بازگردان ، حضرت امام حسین(علیه السلام) در جواب بدين مثل تمثّل جست:}

^{«هَيْهاتَ لَوتُرِكَ اْلقَطالَنامَ»}

^{اگر صيّاد از مرغ قَطا دست بر مى داشت آن حيوان در آشيانه خود آسوده مى خفت. كنايت از آنكه اين لشكر دست از من نمى دارند، و نمى گذارند كه شما را به جائى بَرَم ، زنها صدا به گريه بلند كردند، حضرت امام حسین(علیه السلام) ايشان را ساكت فرمود. و گويند كه آن حضرت رو به حضرت امّ كلثوم(علیهاالسّلام) نمود و فرمود:
اوُصيكِ يا اُخَيَّةُ بِنَفْسِكِ خَيْراً وَ اِنّى بارِزٌ اِلى هؤُلاءِ القَوْم. (۱)}

^{مؤ لّف گويد: كه مصائب حضرت امام حسین(علیه السلام) تمامى دل را بريان وديده را گريان مى كند لكن مصيبت وداع شايد اثرش زيادتر باشد خصوص آن وقتى كه صبيان و اطفال كوچك از آن حضرت يا از بستگانش كه به منزله اولاد خود آن حضرت بودند دور او جمع شدند و گـريه كردند.
و شاهد بر اين آن است كه روايت شده چون حضرت امام حسین(علیه السلام) به قصر بَنى مُقاتل رسيد و خيمه عبيداللّه بن حُرّ جُعْفى را ديد، حَجّاج بن مسروق را فرستاد به نزد او و او را طلبيد و او نيامد خود حضرت به سوى او تشريف برد.از عبيداللّه بن حُرّ نقل است كه وارد شد بر من حسین(علیه السلام) و محاسنش}

ادامه مطلب

** چــونــکه نـوبت بـر بـنـی هــاشــم رســید **
                              ** ســاخــت ســاز جــنـگ عــبــاس^(ع) رشـید **

«شهادت ابوالفضل العباس(علیه السلام)واجمالی ازفضل ومقام آن برزگوار»

سید فاضلی از علماء عرب نقلکرد که چون حاجی محمد رضا الازری (رحمة الله) در قصیده اش این مصرع را گفت « یوم ابوالفضل استجاربه الهدی » یعنی عاشوراء روزی بود که هدایت ، یعنی وجود مقدس حضرت امام حسین(علیه السلام) به حضرت ابوالفضل (علیه السلام) استجارهنمود و پناه برد. در نظر مستبعد شمرد که شاید حضور حضرت امام حسین(علیه السلام) نیفتد، بیت را تمام نکرد و به همین حال بماند.پس حضرت امام حسین(علیه السلام) را در خواب دید که تشریف آورد و فرمود صحیح است آنچه گفته من مستجیر شدم به برادرم  ابوالفضل (علیه السلام)؛ و مصرع ثانی را حضرت فرمود « والشمس من کدر العجاج لثامها » یعنی آن وقت من مستجیر و پناهنده شدم که آفتاب از تیره غبار معرکه کربلاء نقابی پیدا کرده بود .

« نظر سیدالعابدین علی بن الحسین(علیه السلام) الی عبیدالله بن عباس بن علی بن ابیطالب(علیهم السلام) ...............

ادامه مطلب

شهید نظر می کند به وجه الله

 « شهادت و وداع حضرت علی اکبر(علیه السلام) اولین شهید از آل هاشم»

مرحوم میرزا حسن یزدی در مهیج الاحزان گوید چون شاهزاده حضرت علی اکبر(علیه السلام) بی کسی و غریبی پدر بزرگوارش را مشاهده نمود،مصمم رفتن به میدان گردید و به جهت اجازۀ حرب به نزد پدر بزرگوار آمد و عرض کرد که ای پدر اجازه بده تا جان خود را در رکاب تو دربازم.و در بعضی از کتب مقاتل مذکور است که چون اهل حرم فهمیدند که آنحضرت روانه میدان میشود و اجازه حرب میخواهد،مادران و خواهران و عمه ها بدور او حلقه ماتم زدند و پس از وداع، حضرت علی اکبر(علیه السلام) روانه میدان شد. 

در بحار گوید « و رفع الحسین(علیه السلام) شیبته نحو السماء فقال اللهم اشهد علی هولاء القوم فقد برز الیهم غلام اشبه الناس خُلقا و خَلقا و منطقا برسولک کنا اذا اشتقنا الی نبیک نظرنا الی وجهه اللهم امنعهم برکات الارض و فرقهم تفریقا و مزقهم تمزیقا واجعلهم طرائق قددا و لاترض الولاة عنهم ابدا فانهم دعونا لینصروننا ثم عدوا علینا یقاتلوننا ثم صاح الحسین بعمربن سعد مالک قطع الله رحمک و لا بارک الله لک فی امرک و سلط علیک من یذبحک بعدی علی فراشک کما قطعت رحمی و لم تحفظ قرابتی من رسول الله(صلی الله علیه و آله وسلم) ثم رفع الحسین(علیه السلام)صوته و تلی ان الله اصطفی آدم و نوحا و آل ابراهیم و آل عمران علی العالمین ذریة بعضها من بعض والله سمیع علیم »

و در ناسخ گوید حضرت علی اکبر(علیه السلام) جوانی بود هجده ساله در طلاقت لسان و ذلاقت بیان و صباحت رخسار و ملاحمت دیدار و شمیت و شمایل هیچکس در روی زمین شبیه تر از وی با خاتم النبیین نبود.نام و کنیت از جد داشت و او را به نام علی و کنیت ابوالحسن گفتند و شجاعت نیز از علی مرتضی(علیه السلام) ................

ادامه مطلب

سید رضی الدین علی بن طاووس طاب مضجعه در ملهوف گوید: « و لما رای الحسین(علیه السلام) مصارعفتیانه عزم لقاء القوم بمهجته و نادی هل من ذاب یذب عن حرم رسول الله هل من موحد یخاف الله فینا هل من مغیث یرجوالله باغاثتنا هل من معین یرجو ما عندالله فی اعانتنا فارتفعت اصوات النساء بالعویل » چون امام حسین(علیه السلام) اصحاب و فتیان و جوانان هاشمیه را کشته و به خون خویش آغشته دید خود بنفس نفیس عازم میدان جهاد گشته و تصمیم به مبارزات آن قوم گرفت و آواز برداشت و فرمود هیچ کس باشد که شر دشمنان از حرم رسول خدای دفع کند ، هیچ خدا پرستی باشد که ما را به فریاد رسد و یاری دهد تا از خدای پاداش نیکو یابد،البته از آن سنگدلان کسی جواب نداد.در این هنگام صدای حریم عصمت و طهارت به ناله و عویل بلند شد.

« فتقدم الی باب الخیمة و قال لزینب ناولینی ولدی الصغیر حتی اودعه فاخذه واومی ء الیه لیقبله فرماه حرملة بن الکاهل لعنة الله بسهم فوقع فی نحره فذبحه فقال لزینب خذیه » پس حضرت امام حسین(علیه السلام) بسوی سرادق جلالت آمده به خواهرش حضرت زینب(سلام الله علیها) فرمود: کودک صغیر مرا بیاور تا او را وداع بازپسین کنم. پس آن طفل را گرفت خواست ببوسد، ناگاه حرملة بن کاهل اسدی تیری بینداخت و آن ناوک بر حلقوم طفل آمده، تمام ببرید.حضرت امام حسین(علیه السلام) به خواهرش حضرت زینب(سلام الله علیها) فرمود بگیر این طفل را« ثم تلقی الدم فلما امتلاتا رمی بالدم نحو السمآء ثم قال » آنگاه هر دو کف به زیر آن خون گرفت و چون از خون پر شد، به جانب آسمان فشاند و گفت « و هون علی مانزل بی انه بعین الله » آسان است بر من چند که هدف سهام این دواهی باشم، چه خداوند این جمله را نگران است.

« قال الباقر(علیه السلام) فلم یسقط من ذلک الدم قطرة الی الارض » حضرت امام باقر(علیه السلام) میفرماید: از آن خون قطره ای به سوی زمین باز ........

ادامه مطلب

قاسم بن الحسن(علیهما السلام) به عزم جهاد قدم به سوى معركه نهاد، چون حضرت سيّدالشهداء(عليه السّلام) نظرش بر فرزند برادر، قاسم بن الحسن(علیهما السلام) افتاد كه جان گرامى بر كف دست نهاده آهنگ ميدان كرده، بى توانى پيش شد و دست به گردن حضرت قاسم(علیه السلام) در آورد و او را در بر كشيد و هر دو تن چندان بگريستند كه روايت وارد شده حَتّى غُشِىَ عَلَيْهِما، پس حضرت قاسم(عليه السّلام) به زبان ابتهال و ضراعت اجازت مبارزت طلبيد، حضرت امام حسین(علیه السلام) مضايقه فرمود، پس حضرت قاسم(علیه السلام) گريست و دست و پاى عمّ خود را چندان بوسيد تا اذن حاصل نمود، پس جناب قاسم(عليه السّلام) به ميدان آمد در حالى كه اشكش به صورت جارى بود و مى فرمود:................

ادامه مطلب

«شهادتعبداللهبنالحسن(عليهماالسّلام)»

راوى گويد: حضرت امام حسین(علیه السلام) از اهل حرم دستمالى را طلب فرمود و سر مبارك را با آن محكم بست و كلاهى طلبيد كه عرب آن را(قلنسوه) مى نامند و آن را هم بر فرق همايون نهاد و عمامه را بر روى آن پيچيد و ملبس به آن گرديد و بار ديگر عزم ميدان نمود پس لشكر اندكى درنگ نمود، باز آن بى دينان بى شرم رجوع كردند و حضرت امام حسین(علیه السلام) را احاطه نمودند و عبدالله(علیه السلام) فرزند امام حسن مجتبی(عليه السّلام) كه طفلى نابالغ بود از نزد زنان و از حرم امام انس و جان، بيرون آمد و مى دويد تا در كنار عموى بزرگوار خود حسين مظلوم بايستاد. حضرت زينب(سلام الله علیها) خود را به او رسانيد و خواست كه او را به سوى حرم باز گرداند ولى آن طفل امتناع شديد نمود و گفت : به خدا قسم ! هرگز از عموى خويش جدايى اختيار نمى كنم و از او تنها نمى گذارم ! در اين هنگام، (بحربن كعب) يا بنابر قول ديگر (حرملة بن كاهل) همين كه خواست شمشير بر حضرت امام حسین(علیه السلام)فرود آورد، عبدالله بن الحسن(علیهما السلام) خطاب به او گفت : واى بر تو! اى زنازاده بى حيا! تو مى خواهى عمويم را به قتل رسانى؟!

 فَضَرَبَهُ بِالسَّيْفِ، فَاتَّقاها الْغُلامُ بِيَدِهِ، فَاءَطَنَّها الَى الْجِلْدِ فَاذا هِىَمُعَلَّقَةُ.
فَنادَى الْغُلامُ: يا عَمّاهُ!

ولى آن ولدالزنا بى حيا، از خدا و رسولخدا(صلی الله علیه وآله وسلم) پروا ننمود و شمشير را فرود آورد و عبدالله بن الحسن(علیهما السلام) آن كودك دستش را در پيش ‍ شمشير سپر ساخت و دستش به پوست آويخت و فرياد وا امام بر آورد.

فَاءَخَذَهُ الْحُسَيْنُ ع فَضَمَّهُ الَيهِ وَ قالَ: ((يَابْنَ اءخى ، اصْبِرْ عَلى ما نَزَلَ بِكَ وَاحْتَسِبْ فى ذلِكَ الْخَيْرَ، فَانَّ اللّهَ يُلْحِقُكَ بِآبائِكَ الصّالِحينَ.))

حضرت امام حسین(علیه السلام) او را گرفت و بر سينه خود چسانيد و فرمود: اى فرزند برادر! بر اين مصيبت شكيبايى نما و آن را در نزد خداى عزوجل...............

ادامه مطلب

« نطق ابن زیاد در جامع کوفه »

مرحوم حاج ملا محمد حسین طهرانی در وسیلة النجاة گوید که روز چهارم محرم، ابن زیاد ملعون،مردم را در جامع کوفه جمع نمود-الخ وعلامه مجلسی (قدس سره) در بحار گوید: « ثم جمع ابن زیاد الناس فی جامع الکوفة ثم خرج فصعدالمنبر ثم قال ایها الناس انکم بلوتم آل ابی سفیان فوجدتموهم کما تحبون و هذا امیرالمؤمنین یزید قدعرفتموه حسن السیرة محمود الطریقة محسناً الی الرعیة یعطي العطي في حقه قدامنت السبل عي عهده » که ابن زیاد لعین مردم را در جامع کوفه فراهم کرد و بر منبر رفته گفت ایها الناس شما آل سفیان را آزمایش کرده و بدان گونه یافته اید که دوست میدارید و اینک یزید مردی نیکو سیرت و پسندیده طریقت و مهربان بر رعیت بذل کنندۀ عطایا و امن کننده راهها است و همینطور بود پدرش معاویه در عهد خویش و اینک پسرش مردم را اکرام میکند و ایشان را از مال دنیا غنی گرداند و جایزۀ شما را صدصد افزون کند و من از جانب وی مأمورم که بیفزایم و شما را به حرب دشمن او ، حسین (علیه السلام)..............

ادامه مطلب

مرحوم علامه مجلسی در عاشر بحار، گوید که چون حضرت امام حسین (علیه السلام) در زمین کربلاء منزل ساخت و حربن یزید ریاحی در برابر وی خیمه برافراخت.ابن زیاد را مکتوب کرد که من حضرت امام حسین (علیه السلام) را به کربلاء آوردم و امتثال فرمان تو کردم دیگر تو دانی پس ابن زیاد به سوی حضرت امام حسین (علیه السلام) بدین رقم در قلم آورد. « اما بعد یا حسین(علیه السلام) فقد بلغنی نزولک بکربلاء و قد کتب ال امیرالمؤمنین یزید ان لا اتوسد الوثیر و لااشبع من الخمیر او الحقک باللطیف الخبیر او ترجع الی حکمی و حکم یزید بن معاویة و السلام »به من رسید ای حسین (علیه السلام) که در کربلاء فرود آمدی، همانا امیرالمؤمنین یزید مرا مکتوب کرده است که خوش نخوابم و سیر نخورم مگر آنکه تو را از لباس حیات عریان سازم، الا آنکه فرمان مرا پذیره کنی و دست در بیعت یزید نهی.............

ادامه مطلب